I'm not the girl with the glass slippers.
Satu baris ayat dari lagu Umbrella by Rihanna.
Yeah, walaupun banyak kasut tapi diri ini tetap tak punya selipar kaca atau bahasa yang paling baiknya ialah kasut kristal.
Kasut getah jenama buaya adalah.
Maksud ayat tu tersirat..aku bukannya gadis yang hot, adorable, cute apatah lagi. Aku hanya gadis biasa-biasa, yang tak punya x-factor. Entah apa-apa aku merepek ni. Sukar untuk aku luahkan..hanya hati dan ALLAH saja yang tahu apa yang tersirat.
Hari ni nak kongsi cerita berpuasa zaman studi kat UM dulu. Disebabkan tinggal di kolej maka makanan adalah fully served by dewan makan atau DTP namanya. Selalu kami berlima ( ni my gang masa di 1s college) buka puasa dengan tapau food kemudian iftar dalam bilik. Makan kat DTP penuh memang tak cukup menampung pelajar muslim buka puasa. Bila time sahur kami skip. Cuma bila ada menu best misalnya rindu nak makan nasi lemak makcik dewan makam...baru kami turun makan. Lagipun sahur awal. Jam 1 am sampai 3 am. Memang baik punya masa tidur. Aku lebih gemar sahur di penghujung. Dalam pukul 520 am bangun bancuh susu panas dengan makan biskut jacobs chocolate. Itu je buat lapik perut. Selalunya budak lelaki sukalah sahur kat DTP, diorang larat nak tunggu sampai 1 pagi. Kadang-kadang main ping pong sementara tunggu time sahur. Bila bola ping pong terlantun kat kami..toing, jangan harap nak bagi balik. Sepak masuk longkang, ko amik la sendiri. Hahah. Kejam tak?? Kalau rajin turun beli juadah kat bazar Ramadhan depan Vista. Itu pun tengok tahap kerajinan. Kalau dikirakan jarang sangat-sangat. Atau kami berbuka di luar kat Mid Val. Tempat favourite ialah Oaisis.
Bab terawih, macam biasa terawih kat surau. Bawah asrama je. Tak la jauh. Mula-mula puasa penuh je sampai tak muat. Lama-lama makin sikit. Biasala tu. Kat mana-mana pun sama. Dulu masa puasa pergi kuliah jalan kaki rileks je. Sekarang ni adoila..aku rasa tak cukup nafas. Adalah sekali kami terawih kat masjid negara. Masa tu pergi dengan BGA Ain. Saja cuba terawih kat tempat lain. Kira masa tu aktiviti di bulan Ramadhan. Life puasa masa di kolej dulu simple je. Tapi kenangan tu manis juga untuk dikenang. Bangun susah payah untuk sahur. Kang tak sahur mahu lembik naik tangga. Bilik dah la tingkat 3.
Tahun ni bulan puasa macam mana? Nanti la dah habis puasa ku buat full story tentang kisah dara pingitan yang berpuasa di perantauan. (perantauan la sangat)
hahaa..BGA aku! apela critenye skrg... miss the old time :)
ReplyDeletehihi. kena trace balik. memang rindu. dah macam-macam kenangan dilalui. pengalaman yg berharga.
ReplyDelete